Foto's met een "verhaal"

Alles over binnenscheepvaart
Wrijfhout
Berichten: 8829
Lid geworden op: 30 dec 2004 17:24

Foto's met een "verhaal"

Bericht door Wrijfhout » 21 okt 2007 10:59

Je hebt ze allemaal wel in je schoenendoos of fotoalbum, dat fototje waarbij je even een diepe zucht slaakt en denkt: 'dat was ook zo...'
Bij het ene kiekje komt een glimlach, de ander wil je misschien het liefst vergeten...

Soms passen ze bij een bestaand onderwerp vaak ook niet en dan blijft zo'n plaatje onaangeroerd. Misschien hebben jullie ze ook wel, ik zal een begin maken. We zien wel wie volgt.

gr. Harry

Afbeelding
Het is de dag na het voorval dat ik zal beschrijven, een prachtige zomerzondag in Vilvoorde waar we zout moeten lossen. Zomer betekende voor mij altijd: varen! Dit maal aan boord van de Zwerver bij mijn oom en tante. Het was denk ik 1967. De dag ervoor hadden we het schip 'spic en span' geboend, maar daar was wel iets aan vooraf gegaan...

Afbeelding
Het schip ligt er als een 'plaatje'bij, mooie witte den. Dus daar wilde ik wel even een foto van maken, mooi excuus om het wrikken weer eens in de praktijk te brengen.

Op zaterdagmorgen waren we in Vilvoorde aangekomen en gingen direct met z'n allen aan het boenen. Het was prachtig weer en er waren enkele jongens in de buurt van het schip aan het zwemmen. Na een poosje begonnen ze te jennen, 'awel Keeskoppen zeit ge zot...' Het hield maar niet op, maar ons werd gezegd er niet op te reageren. Het gejen hield aan zonder een reaktie van onze kant. Toen begonnen ze met modder te gooien, tegen de witgelakte den. Je begrijpt dat op dat moment de rapen gaar waren. Mijn tante vloog naar achteren en was even later terug. Het eerste dat ik zag was zat ze een puntig keukenmes in de hand had. Ik denk nog: 'wat zullen we nu krijgen?' Maar dichterbij gekomen zag ik haar bedoeling. In haar andere hand had ze een peperbus waarin ze grote gaten prikte. De peper werd in grote wolken richting kwajongens gestrooid. Degene die het hardst niesde was mijn tante zelf. Dat ging door tot ver in de avond. Bij elke keer dat ze proestte krompen wij als kinderen in elkaar van de ingehouden lach. Als we voluit lachten werd ze heel boos... Dat was niet vol te houden. Om nooit te vergeten.
Schiet me ineens te binnen dat er eerder die dag ook al een akkevietje was. Het was verschrikkelijk warm en dorstig weer. Mijn oom laat zich in zijn 'onschuld' ontvallen; "ik heb wel vijf gulden over voor een koud pilsje..." Waarop mijn tante, nogal heet gebakerd, furieus reageerde: "jij grote egoïst, denk je dat wij geen dorst hebbe..." Dat ging nog wel even door, maar bij mijn tante is het altijd: zo heet zo koud. Even later was het weer 'pais en vree'. Toch hadden we wel een koelkast aan boord, blijkbaar geen bier...

Wat ik ook nooit zal vergeten is het voorval dat een paar dagen later gebeurde. Nadat we gelost hadden lagen we op een gegeven moment bij een buurman opzij voor een sluis. Het was nog steeds prachtig weer en wij waren als kinderen met een groepje naast het schip aan het zwemmen. Op een gegeven moment roept mijn oom dat we uit de buurt moesten gaan of aan boord komen want hij moest verhalen. Hoe het allemaal gebeurt is weet ik niet meer, daarvoor ging het veel te snel, maar mijn nichtje komt in het schroefwater en schiet onder de kop van een leeg schip achter ons. In een flits zie ik haar arm en weet die nog net te pakken en zie kans haar onder het schip weg te trekken waarna we samen langs het schip weg 'spoelen'... Dat gaf een consternatie aan boord waarbij iedereen elkaar de schuld gaf van het gebeurde. Maar uiteindelijk was er maar eentje die wel gewaarschuwd was maar niet had geluisterd... We praten er heel enkel nog wel eens over. Als...
"Het forum is net een lopend buffet; je neemt wat je lekker vindt en wat je niet lust laat je liggen..."


Kees Keijzer
Berichten: 7667
Lid geworden op: 16 mar 2005 09:49
Locatie: Papendrecht

Een foto met een verhaal.

Bericht door Kees Keijzer » 25 okt 2007 09:24

Bij het doorbladeren van mijn fotobestand in de map van ons ouderlijk schip "Haringvliet" kwam ik deze foto tegen van veertig jaar geleden;
Afbeelding
Mijn zus nam die foto van mij op 1 november 1967 waar op mijn persoon wegrijd met z,n brommer, een Batavus Whippet. We lagen met het schip
voor sluis 7 op de Turnhoutse vaart onderweg met 320 ton tarwe van de Botlek naar Turnhout. Op die dag, een feestdag in België werd er niet geschut. Dus mijn vader zei die avond daar voor tegen mij; "Zou jij morgen met de brommer niet even een reis willen gaan afrekenen in Zevenbergen" Twee reizen terug hadden we daar een reis bieten gelost die we in Nederweert geladen hadden. Dus die morgen de brommer uit het herft, plank aan de wal, want op dat kanaal lig je met 1.90 m diep ook niet echt tegen de wal. Nog een bakkie koffie van moeder en klaar was Kees
om te vertrekken. Je ziet het; helm was nog niet verplicht, ik had een hoed op! Pa keek me na met z,n onafscheidelijk sjekkie in z'n mond .
Hier bij nog een copy van mijn dagboek van die tijd;
Afbeelding
De zaterdag daar voor, toen we naar de Botlek voeren schoot ik nog een foto van de voor de Botlek gezonken "Hornland", die daar na een aanvaring met een ander zeeschip gezonken was;
Afbeelding
Zo als je op de kalender ziet moesten we de lading in Lillo inklaren, dat gebeurde op stroom, de douaneboot kwam dan op zij. Al met al deden we het toch wel vlot , om 9 uur buiten Hansweert met laagwater, kijk maar op de kalender, en om vijf uur 's avonds vast onder sluis 7 in Sint Job in het Goor, dus we waren wel vlug binnen in Antwerpen, ik denk door de Kruisschans, dat kostte wel havengeld, maar je was snel binnen, niet onbelangrijk in die tijd.
Hier nog een foto'tje vanuit de stuurhut van de "Haringvliet", onderweg met een reisje grind naar een Zeeuwse bestemming varende op het Hollands-Diep.
Afbeelding
Zo nu geef ik het stokje door aan een ander, want we moeten het forum wel levend houden.
Gr, Kees.
Laatst gewijzigd door Kees Keijzer op 22 nov 2008 09:07, 1 keer totaal gewijzigd.
Als het niet gaat zo als het moet, moet het maar zo als het gaat.
Afbeelding

Wrijfhout
Berichten: 8829
Lid geworden op: 30 dec 2004 17:24

Bericht door Wrijfhout » 25 okt 2007 16:05

Kees en ik hadden vandaag nog even telefonisch kontakt en in dat geprek kwamen mijn verslagen van de Raad van Scheepvaart uit de vijftiger en zestiger jaren ter sprake. In die verslagen worden grote en kleine scheepsongevallen besproken, meestal met naam en toenaam. In de regel vind ik het niet kies om zulke gevallen hier te plaatsen, toch wil ik daarop vandaag een uitzondering maken omdat er toch een verhaal aan zit en het gebeurde 56 jaar geleden plaats vond.

gr. Harry

Afbeelding
Deze ansichtkaart van Tiel zit al heel lang in mijn verzameling. Je ziet de haven van Tiel met daarin prominent twee sleepschepen met de sleepboot Sieroe en de politieboot RP 1 langszij. Dan vraag je je wel eens af; wat zou daar aan de hand geweest zijn? Doordat Kees mij vroeg iets in het archief op te zoeken liep ik bij toeval tegen onderstaan verslag aan. Dat verklaard een hoop. De foto is in 1951 gemaakt en het kan haast niet anders of de schepen liggen daar om deze aanvaring, waarbij één dode viel te betreuren, af te handelen.

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
"Het forum is net een lopend buffet; je neemt wat je lekker vindt en wat je niet lust laat je liggen..."

Kees Keijzer
Berichten: 7667
Lid geworden op: 16 mar 2005 09:49
Locatie: Papendrecht

Een foto met een verhaal.

Bericht door Kees Keijzer » 03 jan 2008 13:51

Een tijdje geleden zette Gert een foto op het forum van een liggende Deutz;
Afbeelding
Zo een zelfde Deutz maar dan een slag zwaarder stond er op ons ouderlijk schip "Haringvliet" als aandrijving van de zijschroef en de ankerlier op het voordek.
Afbeelding
Die "Haringvliet" was een sleepkastje van 339 ton, hier op een foto van Jan Biezenaar uit 1953. Daar heette het schip nog "Eben-Haëzer II" met als thuishaven Zevenbergen, mijn vader was toen nog zetschipper op dat schip. Om terug te komen op die Deutz, een krachtbron van 14-16 pk wat niet echt veel was voor een schip van die tonnemaat, geladen een snelheid van krap 6 km/u, mijn vader kon er zich weleens aan ergeren, hij had voor de oorlog al op een motorschip gevaren, hij zei weleens; " Als je dat ding nodig hebt moet je hem weer binnenboord draaien"
In 1956 nam hij het schip over, zelf was ik toen 10 jaar en zat toen in Rotterdam op het internaat en was allen in de vakanties aan boord.
Ik mocht toen als we voeren elk uur vijf putsen water in de dampverkoeling van de Deutz gooien , de kleppen smeren en elk vijfde uur dag dagtank bijvullen.Op 3 juli 1959 kwam ik van het internaat in de Coolhaven in Rotterdam af na de lagere school doorlopen te hebben en startte mijn werkzame leven, om bij pa aan boord dit mooie vak te leren
Na verloop van tijd was deze jongen de machinist op het voordek, het bakje buiten boord schuiven, de zijschroef laten zakken met het liertje schroef in z,n werk zetten, de regulateur op schroeven en bij sluizen en bruggen waar de schroef er niet naast kon blijven het zelfde ritueel in omgekeerde volg orde. Wij voeren in die tijd veel naar Veghel, dus allemaal smalle sluisjes waar het schip net niet vergenoeg indreef om te schroef te laten zakken, dus een lierdraadje wegbrengen, dat was ook mijn karwei, de sluis uit het zelf de verhaal. Die Deutz was als lieraandrijving sterk genoeg, dus hadden we een lierdraadje van 12mm . Pa hield van opschieten,"Je kan beter aan de laatste galg hangen als aan de eerste "zei hij nog al eens.
In de koppen van de lier zaten dan ook aardige groeven van het lierdraadje, want Vader was nog al sterk.
Het starten van die Deutz was ook een heel verhaal; Een lontje in de lonthouder, het vliegwiel zo terug draaien dat hij tegen z,n compressie stond, de automatische kleppenlichter aan de nokken as instellen op vier slagen en dan met de slinger vier slagen draaien. Dan schakelde de kleplichter uit en kwam de compressie, daar moest hij door heen en dan draaide onze Deutz, Taf, taf,taf. Na vijf minuten de verstuiver over zetten, want je starte op een hulpverstuiver, als hij zou starten op de grote verstuiver, zei mijn vader had je kans dat de kop over het voordek vliegt .
Als het vroor kwam er bij de startprocedure nog een ritueel bij; Dan stond de koelmantel leeg, anders zou de zaak kapot vriezen. Dus namen we een ketel kokend water die meestal op het fornuis stond mee naar voren en gooiden die in de koelmantel, dan starte de motor wat soepeler, als die dan liep weer opvullen met buitenboord water.
Zo hebben we na mijn lagereschooltijd nog tot 1963 gevaren. Ik heb er een heilig ontzag voor lagerwal aan overgehouden.
De Deutz moest wel hard werken, met heel helder weer ben ik wel eens voorop gekomen dat de uitlaat roodgloeiend was.In het najaar in de bieten voeren we met een sleepboot er voor want dat was niet te doen met die lamme arm, altijd op de Zeeuwse Stromen. Ook als er veel boven water was namen we een sleepboot want naar Vreeswijk haalden we dan niet, ook de Maas op ging wel eens niet met boven water, boven de spoorbrug van de Moerdijk komen gaf ook wel eens problemen, dan ging de Deutz stampen en roken, dus zat er niet andersop dan het schip maar te laten terug zakken als er geen behulpzame buurman in de buurt was en dan maar wachten op het volgende tij. Zo werd het wel tijd dat we een echt motorschip werden. Pa deed in die tijd veel moeite om een tweede hypotheek op het schip te nemen om er een motor in te zetten
In december 1961 voeren we in Rotterdam de Waalhaven uit, toen er binnen ons door een sleep de haven uit liep en het schip onachtzaam op stroom liet komen met het gevolg dat het sleepschip bij ons opzij lag , de zijschroef zat er nog tussen en de den en het gang boord op drie plaatsen gescheurd . Mijn vader zei we zullen een kijken of dat het schip, we waren geladen, recht blijft liggen want anders moeten we er af.
Dat viel mee, er was geen lekkage. De schade werd weer hersteld maar een half jaar later brak de krukas van de Deutz, die had toch een douw gehad van de aanvaring. Een neef van mijn vader had nog zo,n motor staan en die kwam bij ons op het voordek
In het voorjaar van 1963 had Pa het voor elkaar en kon het contract getekend worden voor de ombouw van het schip bij Machinefabriek Van der Kuijp in de Spoorhaven in Geertruidenberg, er kwam een 153 pk sterke Scania-Vabis in, de eerste scheeps uitvoering hier te lande
In augustus losten we de laatste reis in Ravesteijn en toen leeg naar Den Berg . Half November was het karwei geklaard en voeren we de Donge uit. Ik zal nooit vergeten wat mijn vader toen tegen me zei;" Jongen, Noe motten we hard vaeren, want we hao schuld zat" .
Nou, we hebben in die jaren er na ook wel ons best gedaan, het voer toch wel een stuk beter met een motorschip, hij liep ook lekker 14 km/u geladen.
In 1974 nam ik schip over toen mijn vader 65 jaar werd en in 1976 verkocht ik het naar Persië waar van op het forum wel eens meer over geschreven heb.

Afbeelding
Dit is een foto uit 1967 genomen vanaf de brug in Roermond, volaan er op naar een van de molens om grind te laden voor een Zeeuwse bestemming.
Zo, dat was weer een verhaal bij een foto, wie neemt het stokje over.
Grt, Kees.
Laatst gewijzigd door Kees Keijzer op 17 jan 2008 23:15, 2 keer totaal gewijzigd.
Als het niet gaat zo als het moet, moet het maar zo als het gaat.
Afbeelding

jelle

Bericht door jelle » 03 jan 2008 17:53


Evert CadIJ
Berichten: 1277
Lid geworden op: 03 jan 2005 15:11
Locatie: Capelle/IJssel

Bericht door Evert CadIJ » 04 jan 2008 02:17

Kees,
Dat waren nog harde tijden
De kreet "Houten schepen-ijzeren mannen" ging niet meer op.
Maar was wel een variant van Ijzerenschepen - stalen kerels :wink:
En dat die Scania-Vabis een uitkomst was laat zich wel raden.........

Groet Evert
-0--- Vervoer over Water, de Juiste Weg ---0-

Kees Keijzer
Berichten: 7667
Lid geworden op: 16 mar 2005 09:49
Locatie: Papendrecht

Een foto met een verhaal.

Bericht door Kees Keijzer » 17 jan 2008 13:34

Wat hier nu gaat volgen is een gebeurtenis die alweer 42 jaar achter ons ligt;
In die tijd, januari 1966 voeren mijn oudste zuster met mijn zwager op een 38 meter spits de "Truus" van Touwslager uit Rotterdam, dat schip zat in de huur bij de Scaldis lijn, een samenwerkingsverband van Hudig &
Pieters in Rotterdam en Kennedy-Hunter in Antwerpen beide waren cargadoorsbedrijven die het verlengde zeevervoer tussen de Maasstad en
de stad aan de Schelde onderhielden. Ook laadden de schepen die daar in de huur zaten koper in Olen op de Belze Kempen voor de kabelfabriek in Delft.
Op 11 januari van het voormelde jaar was de "Truus" geladen met 300 ton koper 's morgens van Antwerpen vertrokken om de reis naar Delft te vervolgen In verband met de ophanden zijnde einde van de zwangerschap van mijn zus was die aan de wal en mijn andere zus was aan boord. Het was die dag om ongeveer 08.00 u hoogwater in Antwerpen, dus met het hoogwaterschutsel uit de Kattendijksluis en voor de stroom naar Hansweert , want in stroom varen met een spits met 140 pk Kromhout schoot ook niet op. Het was die dag vriezend weer met een straffe Oostenwind, een Zeelandschipper weet dan wel dat het water verder weg loopt op laagwater. In die tijd was de Witte-Tonnenvlije op laag water vrij ondiep, dus met die weersomstandigheden stond er ook niet veel water. Aldaar aangekomen rond laagwater raakte de "Truus" aan de grond, op zich niet ernstig, want al het water komt ben je weer vlot en kan je de reis vervolgen.
Tegen over De "Truus"zat een tankspits in tegengestelde richting ook aan de grond. Toen het water opkwam en de vloed ging doorstaan viel dat voormelde schip over stroom en raakte de "Truus" met het gevolg lekkage van de ballasttank die overliep in de machinekamer,
Met gevolg dat het schip met het opkomen van het tij het steeds dieper kwam te liggen.
Bergingsschepen konden niet verhelpen dat het schip toch is gezonken.
Mijn zus en zwager hebben weinig spullen kunnen redden maar zijn er zelf goed afgekomen . Mijn zwager Gerard heefd van het gebeuren enkele foto's genomen die ook nog in P Z C gestaan hebben met het bijschrift; Laconieke schipper maakt foto's van ziijn zinkend schip.
Met het bergen van het schip zijn verschillende spulletjes van mijn zus en zwager niet meer boven water gekomen...
Wij lagen met mijn ouders toen in Maasbracht en Pa kwam smiddags van de beurs terug met de onheilstijding, men had naar de beurs gebeld.
Hier nu de foto's die mijn zwager op die koude januari dag ruim veertig jaar geladen nam ;

Afbeelding
Hier nog niets aan de hand, geen water, aan de grond.
Afbeelding
Dit schip viel over stroom met het doorzetten van de vloed.
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
De laatste foto's spreken voor zich en luiden de ondergang in van de "Truus".
Gr, Kees.
Laatst gewijzigd door Kees Keijzer op 18 aug 2008 07:05, 2 keer totaal gewijzigd.
Als het niet gaat zo als het moet, moet het maar zo als het gaat.
Afbeelding

Gert Schouwstra
Berichten: 3759
Lid geworden op: 28 okt 2006 20:24
Locatie: Sneek
Contacteer:

Bericht door Gert Schouwstra » 17 jan 2008 19:11

Kees, is de Truus nog gerepareerd? Een spits met 300 ton koperblokken, dat zal wel lekker wringen.
Gert
- Varen is leven. -
Mijn website https://aa-planadvies.nl/ is helemaal vernieuwd.

Kees Keijzer
Berichten: 7667
Lid geworden op: 16 mar 2005 09:49
Locatie: Papendrecht

Foto met verhaal

Bericht door Kees Keijzer » 17 jan 2008 22:38

Nee, hoor Gert, het schip na het lichten is gesloopt.
Gr, Kees.
Als het niet gaat zo als het moet, moet het maar zo als het gaat.
Afbeelding

pionier
Berichten: 673
Lid geworden op: 18 apr 2007 17:57
Locatie: Dordrecht

Re: Foto met verhaal

Bericht door pionier » 18 jan 2008 18:18

Kees Keijzer schreef:Nee, hoor Gert, het schip na het lichten is gesloopt.
Gr, Kees.
Hallo Kees.

Ik zag de foto's van de Truus, hier heb ik ook nog opgevaren als
matroos bij Giel Verkamman. Zij verwachten toen hun eerste baby,
in de laatste weken hiervan en nog een tijdje hierna ben ik er aan boord geweest. Hun oudste dochter werd geboren toen het schip op de werf
bij Boot in Delft lag. Zelf hebben Giel en ik toen nog onder de buikdenning
schoongemaakt. De vaart was de zelfde als jij beschrijft.
Touwslager en v/d Klooster waren de eigenaars meen ik mij te herinneren
Het was een leuke periode, ik kon goed met Giel door één deur.
Bij hun tweede kind heb ik weer geholpen met varen, het was toen op
de Franchina van Gerard Ooms uit Oude Tonge.
Groet Wim Pionier.



Plaats reactie