Spliethoff's Bevrachtingskantoor N.V.

van: www.kustvaartforum.com
richard

slotergracht

Bericht door richard » 24 nov 2006 10:51

Hier een foto van de hoofdkar van de slotergracht.
Foto's gemaakt door een kameradd van mij die er als Hwtk op gevaren heeft.

Afbeelding
Bovenste bordes.

Groet richard


richard

spliet

Bericht door richard » 24 nov 2006 13:37

Hoi harry zit tegenwoordig allemaal verstopt, maar hier voor jou het interne.
Deze zijn gemaakt op de spuigracht.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Groet richard

Radar

Bericht door Radar » 24 nov 2006 16:43

Afbeelding
foto: archief huib schenkeveld

Het eerste echte Spliethoff schip is de Heerengracht. In 1942 wordt het schip door de Duitsers bij de werf van Diepen in beslag genomen en in de vaart gebracht als Ansyma. In 1946 wordt het schip terug gevonden als Ursula Heinemeijer na wat herstelwerkzaamheden wordt het schip in de vaart gebracht als Heerengracht P.E.P.O Imo 5136062. De scheepswerf Gebr van Diepen zal nog vele schepen bouwen voor Spliethoff.
De afmetingen: 52.22X8.46X3.50 Brt 478 Laadvermogen 696 m/ton MWM 390pk snelheid 9.5

Radar

Bericht door Radar » 24 nov 2006 20:57

Afbeelding

Het tweede schip wat in de vaart komt voor Spliethoff is de Keizersgracht. De werf Gebr. van Diepen, 1946, bouwnummer 842. Het schip meet 675 ton deadweight. Een Werkspoor van 400pk geeft haar een snelheid van 9.5 knopen.

Afbeelding

In 1958 wordt het schip naar Duitsland verkocht als Lamara, 1973 wordt het de Maria Preka, 1979 Hayal, 1996 Stella. In 1999 wordt zij geschrapt uit LR..

Fotos: archief huib schenkeveld

Radar

Bericht door Radar » 25 nov 2006 16:41

Afbeelding

foto: archief huib schenkeveld

Nummer vier bij spliethoff is de Prinsengracht die in 1948 opgeleverd wordt door de zaanse scheepsbouw maatschappij (nummer 448) te zaandam. Het schip is 499 brt bij 835 dwt en wordt voortbewogen door een werkspoor van 500pk.

In 1959 wordt het schip verkocht naar italie als Athena. In 1999 wordt het niet meer genoemd

Radar

Bericht door Radar » 26 nov 2006 11:26

Afbeelding

In 1950 komt deze Brouwersgracht in de vaart. Gebouwd bij G&H Bodewes te Martenshoek nummer 388. Het schip is eigendom van C.V. Hanmar e.a, meet 840 laaadvermogen. In 1964 wordt het de Beursplein, 1955 Ilse Suhr, 1975 Georgios B. Op 14 december 1975 vergaat zij bij Geurnsey.

Afbeelding

In 1951 volgt de Schippersgracht een produkt van de Gebr van Diepen nummer 919. Haar laadvermogen 670 m/ton. Na 8 maal verkocht te zijn en even zovele namen wordt ze in 1990 gesloopt te Aliaga.

Afbeelding

Hylkema Martenshoek bouwt dit schip, ook zij meet 690 ton. In 1962 wordt het de Treviscoe,1977 Micheline, 1980 Sabina I, 1980 Karina, Op 12 december 1980 zinkt ze bij Oostende na een aanvaring met de Federal Ottawa. In 1983 wordt ze gelicht en gesloopt te Brugge.

Afbeelding

De Admiralengracht is een produkt van Bodewes en met 850 m/ton . Op 15.03.1956 komt zij bij Zeebrugge in aanvaring met de Dusburry en zinkt. In 1961 wordt ze gelicht en gesloopt.

Alle bovengenoemde schepen hebben een Werkspoor hoofdmotor.

fotos: archief huib schenkeveld

Louis A

Bericht door Louis A » 26 nov 2006 13:45

Uit de PZC van vrijdag 3-1-1964:

ZEESCHIP “BOORDE” LOOIERSGRACHT IN DE GROND

Drie vermisten na ramp met kustvaarder op Westerschelde

Acht overlevenden lagen drie kwartier in koude water

Drie opvarenden van de Nederlandse kustvaarder Looiersgracht worden sinds gisteravond vermist, nadat het 499 brt. metende schip in dichte mist op de Westerschelde tussen Terneuzen en Hoedekenskerke was overvaren door het 6898 brt. metende Zuid-Afrikaanse koelschip Langkloof. Met vernietigende kracht boorde Langkloof zich aan bakboord in de kustvaarder, die snel water maakte en binnen drie minuten zonk. Zeven van de tien bemanningsleden alsmede de Belgische loods, die ongeveer drie kwartier in het water had gelegen, werden gered. Zes van hen en de loods werden opgenomen door een door de Langkloof uitgezette motorsloep, één man, een machinist, werd aan boord genomen van de Langkloof.

De door de sloep geredde drenkelingen werden kort na hun redding overgezet op de Nederlandse kustvaarder Seabreeze, die hen naar Vlissingen bracht. Tegen half twaalf liep de kustvaarder de buitenhaven binnen. De geschokte bemanningsleden, onder wie de kapitein, werden ondergebracht in hotel Dekker aan het Bellamypark te Vlissingen. De toestand van de geredden was goed; uitgezonderd één van hen, een Duitse opvarende, die in het ziekenhuis St. Joseph moest worden opgenomen.

Kees Morren uit IJmuiden, assistent machinist, de jongste opvarende, werd om kwart voor één in Terneuzen aan land gezet. Hij logeert in café-restaurant “De Post”.

De fatale aanvaring deed zich voor rond negen uur bij boei 32 ter hoogte van de hoek van Baarland. Een dichte mist hing op dat moment over de Schelde. De Looiersgracht, eigendom van Spliethoff’s Bevrachtingskantoor te Amsterdam was met stukgoed onderweg van Antwerpen naar Finland, de Langkloof, een van de grootste koelschepen ter wereld, gebouwd bij Verolme, Rozenburg, en sedert 20 december van vorig jaar overgedragen aan de rederij de South African Marine Corporation was op weg naar Antwerpen. De klap kwam zo hard aan, dat de kustvaarder binnen enkele minuten zonk.

Reddingsactie

Onmiddellijk na de aanvaring kwam een grootscheepse reddingsactie op gang. Van Terneuzen, Vlissingen, Hansweert voeren schepen uit om assistentie te verlenen. Ook tal van schepen, die in de omgeving waren namen actief deel aan het reddingswerk. Tot diep in de nacht werd de Westerschelde van Terneuzen af tot Hansweert afgezocht met zoeklichten, naar de drie vermiste opvarenden van de Looiersgracht.

Voor de zeven van de tien bemanningsleden en de 56-jarige loods Richard Daveloose uit Antwerpen was toen reeds een eind gekomen aan hun beproeving in het koude water van de Schelde. Kort na de aanvaring had de Langkloof een motorsloep overboord met 11 bemanningsleden. Zij zochten in de dichte mist naar overlevenden van de ramp. Drie kwartier na de fatale botsing hadden zij zes door-en-door koude opvarenden en de loods aan boord genomen. Een zevende opvarende, een jonge machinist, was gezien door bemanningsleden aan boord van de Langkloof, die hem veilig aan boord wisten te halen.

Droge kleren

De door de motorsloep gered opvarenden werden kort na hun redding aan boord genomen van de kustvaarder Seabreeze, waar zij van droge kleren waren voorzien. Nauwelijks nadat de schipbreukelingen op de kustvaarder waren overgestapt, moest deze een onverwachte manoeuvre maken om een boei te ontwijken. De motorsloep met de elf opvarenden van de Langkloof raakte daarbij in de dichte mist uit het zicht. Dit plotselinge verdwijnen gaf in de verwarring van de eerste ogenblik aanvankelijk aanleiding tot enkele wilde speculaties, maar later bleek, dat de sloep op sleeptouw was genomen door de Belgische tanklichter Victor H onder de Terneuzense kapitein Tanis. Later heeft de sleepboot de John II de 11 bemanningsleden van de Langkloof weer terug gebracht. De Looiersgracht is in de vaargeul gezonken. Bij laag water steken alleen de masten boven de waterspiegel uit. Vanuit Vlissingen is gisteravond nog de tonnenlegger van het loodswezen, de Frans Naerebout, uitgevaren, die tegen twee uur een wrakboei zou neerleggen bij de plaats waar de Looiersgracht is gezonken. Tot op dat moment was de scheepvaart op de Schelde gestremd. De Zuidafrikaan, die bij de aanvaring lichte schade had opgelopen, was voornemens in de loop van de nacht zijn reis te vervolgen.

Volgens de rederij te Amsterdam zijn gered en inmiddels in Vlissingen aangekomen : de kapitein J. J. van der Wal (Heemskerk), de eerste machinist W. F. van Gulick (Haarlem), de tweede machinist De Coo (Utrecht), matroos L. Grabs (Duitsland), matroos Blok (IJmuiden), en de Spaanse matroos José Seren Pineiro.
Te middernacht waren de volgende bemanningsleden vermist: de eerste stuurman H. Luders uit Peize, de kok W. J. de Ridder uit Winterswijk en de Spaanse matroos Selso Marco Moana.

(voor relaas geredden zie pagina 2)



“WE WERDEN GEWOON NAAR BENEDEN GEDUWD”

Geschokte kapitein: “Die Langkloof deed onbegrijpelijke manoeuvre”

Geredden kwamen in Vlissingen op verhaal

Terwijl de 35-jarige kapitein Jacobus J. van der Wal uit Heemskerk van de in de grond geboorde kustvaarder Looiersgracht zich vannacht in hotel Dekker te Vlissingen verwarmde met koffie en cognac, raakte hij niet uitgesproken over de wat hij noemde “onbegrijpelijke manoeuvre” van het Afrikaanse schip Langkloof. “In de dichte mist waren we voor anker gegaan en steeds weer seinde ik met de scheepsfluit kort-lang-kort, de R van we-zin-in-rust, en de bel werd geluid”, vertelde hij,
“toen zag ik plotseling dat reusachtige schip uit de mist opdoemen en als het zijn koers gehouden had, was het ons gepasseerd, maar plotseling zwaaide het uit en ramde ons in bakboord”. Hij illustreerde zijn verhaal met twee luciferdoosjes op de tafel.

Dat was overigens nog niet eens het meest onbegrijpelijke voor deze kapitein. Goed, de Afrikaanse boot ramde de Nederlandse kustvaarder en onmiddellijk moet er een vernietigend gat zijn geweest. “Maar de Langkloof lag toen stil”,
Vertelde de geschokte kapitein verder, “en ik schreeuwde naar boven, waar ik mannen zag staan: werp manillatrossen. Er gebeurde niets. Integendeel. Ineens voer dat schip door en voer werkelijk dwars over ons heen. We werden gewoon naar beneden geduwd”. Een van de twee Spaanse matrozen, die op het voorschip voortdurend eenbel stond te luiden, werd gescheiden van de rest van de bemanning. “Ik heb hem niet meer teruggezien”, zei vannacht de kapitein Van de Wal.
Die Spanjaard is één van de drie vermisten.

Op dat moment kon de kapitein niet verder vertellen. Van zijn eveneens geredde 43-jarige machinist Johannes F. van Gulick uit Haarlem hoorde hij, dat de Nederlandse televisie het vergaan van de Looiersgracht inde laatst journaaldienst had vermeld. “Ik moet m’n vrouw vertellen, dat ik gered ben”, riep hij. “Ja”, voegde machinist Van Gulick er aan toe, “ik heb mijn vrouw al aan de telefoon gehad. Op dat pokkending had ze gehoord, dat we allemaal vergaan waren. Maar ik heb gezegd: ik leef nog”.

Ontsnapt

Op het moment van de aanvaring stond de 19-jarige matroos Sjakie Blok uit IJmuiden naast de kapitein op wacht. Ook hij zag het Afrikaanse schip uit de mist opdoemen. “Ik heb geluk gehad”, verzuchtte hij, “ik kon snel ontsnappen.”. Aanvankelijk had de 21-jarige Lambertus P. de Coo minder geluk. Op het moment van de aanvaring lag hij te kooi.
“Ik was de laatste, die van boord kwam”, vertelde hij. “Ik moest me langs de trap door het water trekken. De trap helde helemaal achterover en ik had alleen m’n onderbroekje aan”. Niettemin: hij bereikte de oppervlakte, zwom voor zijn leven
tegen de zuiging van het zinkende schip en bereikte de anderen.

Bij de anderen kwam ook de eerste machinist Van Gulick. In overleg met de Belgische loods Richard Daveloose had kapitein Van de Wal juist besloten weer voor anker te gaan. “We hadden al eerden het anker uitgegooid, maar toen we weer gingen varen, raakten we opnieuw in een dichte mistbank verzeild”, vertelde de kapitein er van. En dus: ging tussen Terneuzen en Hoedekenskerke weer op zijn anker liggen. Daarom kon machinist Van Gulick naar boven komen. Nauwelijks was hij aan dek of de Afrikaanse boot boorde zich in de Nederlandse kustvaarder. ”Nu heb ik niet veel geluk in mijn leven, maar op dat moment wel”, zei opgelucht machinist Van Gulick, “want door een ingeving maakte ik de werksloep los, die we nodig hebben om het schip te verven of iemand naar de wal te brengen. Maar toen ik dat deed, raakte mijn voet verward in een touw of kabel. De sloep dreef weg, maar ik zat onder water vast met m’n voet. Hoe ik los ben gekomen weet ik nog niet, maar met heel wat water binnen, kwam ik boven. Toen had ik weer geluk, want ik kwam precies bij een boei uit en kon me daar aan vasthouden”.

Lange tijd hebben de drenkelingen daarna in het water gedreven. Enkele konden zich vastklampen aan de werksloep, die door de machinist Van Gulick was losgemaakt. Ook werden er nog enkele verlichte reddingsgordels in het water geworpen door bemanningsleden van de Langkloof. Na ongeveer drie kwartier werden de bemanningsleden opgepikt door een motorreddingssloep van de Langkloof. Deze geredden – kapitein met vijf van zijn bemanningsleden en de loods – werden
naar de uit de mist opdoemende Nederlandse kustvaarder Seabreeze gebracht. “Dank vooral kapitein Neigh en zijn vrouw van dat schip”, zei kapitein Van de Wal later.

Verwarring
Overigens was er aanvankelijk enige verwarring ten aanzien van de vermisten. Kapitein Van de wal is namelijk pas als afloskapitein op dit schip gekomen en kende al zijn bemanningsleden nog niet eens bij naam. Zo wist hij wel, dat de stuurman benedendeks was op het moment van de aanvaring. “Maar ook hij is pas – nog later dan ik – aan boord gekomen”, vertelde hij, “het was zijn eerste reis op dit schip”. Een noodlottige reis, want deze stuurman (H. Luders uit Peize) is een van de vermisten. Ook kok W. J. de Ridder uit Winterswijk bereikte het dek niet en is dus waarschijnlijk met de kustvaarder in het water verdwenen. Ten slotte vond men ook de Spaanse matroos Selao Moana, die op het voorschip voortdurend alarmerend de bel stond te luiden, niet terug. De tweede Spaanse opverende was de 44 –jarige José Seren Pineiro uit Cambados.

Tijdens de aanvaring – in een mengelmoes van Spaans en Nederlands vertelde hij het – was hij op het achterschip. Hij kon zich niet eens meer herinneren of hij door de botsing in het water gesmeten werd dan wel er zelf in gesprongen is.
De derde buitenlandse opvarende, de Oostduitser L. Grabs, werd opgenomen in het ziekenhuis “St. Joseph”, nadat de
Seabreeze de geredden in Vlissingen aan land had gebracht. Op een brancard werd hij bij de Vlissingese buitenhaven in een ambulance gebracht. “Je wilt zeker wat van de verzekering hebben”, zei troostend machinist Van Gulick. “Neen”, zei de Duitser hoestend: “ik heb alleen maar dorst”. De zo’n drie jaar geleden uit Oost-Duitsland gevluchte Grabs – die aan boord
Heinz werd genoemd – had waarschijnlijk gasolie binnengekregen, maar zijn toestand leek niet ernstig.

Met een afhaalvaartuig van het Belgische loodswezen was tevoren de arts D.C. Bom op de Vlissingse rede aan boord van de “Seabreeze” gegaan, op verzoek van de kapitein van de “Looiersgracht”. De coaster “Seabreeze” voer later toch de Vlissinge Buitenhaven binnen.

De ontvangst in het Vlissingse hotel Dekker werd georganiseerd door het agentschap De Groof & Co.

John79Scheveningen
Berichten: 44
Lid geworden op: 05 jan 2006 18:32
Locatie: Scheveningen
Contacteer:

Bericht door John79Scheveningen » 26 nov 2006 18:10

Afbeelding
Sampogracht
nie grijs, maar wel spliethoff
Kom ook eens kijken op: https://scheepvaartfoto.blogspot.nl/

richard

spliethoff

Bericht door richard » 27 nov 2006 10:09

Hier nog wat ex spliethoff schepen.

Afbeelding

Afbeelding
klarenbeek

Afbeelding
noorbeek.

Groet richard

richard

spuigracht

Bericht door richard » 27 nov 2006 10:18

Hier een foto van de Spuigracht gemaakt 08-08-2005.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding
Deze is gemaakt op 12-08-2005

Groet richard



Plaats reactie